Opis produktu
Właściwości i zastosowanie:
- Wysokowydajny gwintownik maszynowy M7 o wszechstronnym zastosowaniu.
- Wykorzystywany przy pracy w: stali, stali nierdzewnej, żeliwie, metalach nieżelaznych.
- Do montowania w centrach obróbczych, konwencjonalnych obrabiarkach, jak i maszynach sterowanych numerycznie.
- Materiał: HSS-E (stal szybkotnąca kobaltowa).
- Wielowarstwowa powłoka TN2:
- TiN (azotek tytanu),
- TiAIN (azotek tytanu glinu).
- Typ otworu: przelotowy.
- Tolerancja: ISO2 (6H).
- Nakrój: B / 4-5P.
Dane techniczne:
Parametr | Wartość |
---|---|
oznaczenie | C2-113X01-0070 |
d1 | M7 |
P | 1,00 mm |
l1 | 80 mm |
l2 | 18 mm |
l2r40 | 10 mm |
l3 | 30 mm |
d2 | 7,0 mm |
chwyt (a): kwadrat | 5,5 mm |
otwór pod gwint | 6,00 mm |
nakrój | B / 4-5P |
tolerancja | ISO2 (6H) |
typ | przelotowy |
W XVIII i XIX wieku rzemieślnicy, zwłaszcza ci zajmujący się budową lokomotyw, broni palnej czy maszyn tekstylnych, często sami wykonywali gwintowniki i narzynki. Używali do tego tokarek, pilników oraz kuźni do hartowania narzędzi. Z biegiem czasu produkcja tych narzędzi stała się domeną wyspecjalizowanych firm – jedną z pierwszych był Joseph Clement, który od 1828 roku dostarczał profesjonalne gwintowniki.
Postęp technologiczny w drugiej połowie XIX wieku, w tym rozwój frezowania i szlifowania gwintów, usprawnił proces produkcji i wyparł ręczne techniki. Równolegle rozwijała się standaryzacja gwintów, co ułatwiło ich masowe zastosowanie.
W Stanach Zjednoczonych największym producentem gwintowników i narzynek była firma Greenfield Tap & Die (GTD) z Massachusetts. W czasie II wojny światowej była tak istotna dla wysiłków aliantów, że jej zakłady chroniono działami przeciwlotniczymi. Obecnie marka GTD należy do Widia Products Group.
Instrukcje obsługi